Week zonder vlees met eetbare wilde planten

De Voetspot, Leah

 

Van 5 tot en met 11 maart is het de nationale week zonder vlees.

Wanneer je als volwassene één week geen vlees eet, bespaar je: 7 maanden douchewater, 114 kilometer auto rijden, 1 blije kip en 7 maanden werk voor een boom (www.weekzondervlees.nl).  Een heel goede reden om mee te doen.

Zelf eet ik geen vlees, maar mijn zuivelgebruik kan nog heel wat minder. Om mijzelf en anderen hiertoe te motiveren, post ik deze week recepten zonder vlees en zonder zuivel. Natuurlijk met wildpluktint.

Vorige week werd ik samen met Tim Horneman gefilmd door ROEG. Het natuurprogramma van RTD Drente. Ik heb paardenbloemwortels opgegraven en samen met Tim er een heerlijke paardenbloemwortelschotel van gemaakt.

Nu de vorst weer geweken is, kun je één dezer dagen de paardenbloemwortels wel uit de grond krijgen. Als dat niet lukt kun je de paardenbloemwortel vervangen door oesterzwammen of shiitakes. Ook erg lekker!

Paardenbloemwortelschotel

Ingrediënten:
200 gram naakte haver
1 eetl. kokosolie
3 uien
1 bos paardenbloemwortels
200 gram spruitjes
100 ml. haverroom
flinke handvol (wilde) kruiden
peper en zout

Bereiding:
Kook de naakte haver gaar in ongeveer 30 minuten, volgens de aanwijzing op de verpakking.
Maak de spruitjes schoon en blancheer ze ongeveer 3 minuten in kokend water.
Pel en snipper de uien. Was en schrob de paardenbloemwortels. Snijd ze in stukken van een à twee centimeter. Snijd de wilde planten grof.
Verhit de olie in een wok en fruit de ui. Voeg de paardenbloemwortels toe en bak ze 5 à 10 minuten tot ze zacht zijn.
Voeg dan het de haver, spruiten, wilde planten en haverroom toe. Verwarm alles goed door en breng op smaak met peper en zout.

Wil je zien hoe het gerecht gemaakt wordt? Kijk dan naar de aflevering van ROEG van 24 februari: http://www.rtvdrenthe.nl/tv/programma/28/ROEG/aflevering/31088. Vanaf 11.38 minuten.

Voorkom dat je vaste dosis Voetspot op Facebook gaat verdwijnen

De Voetspot

In 2018 start Facebook met nieuwe instellingen en een nieuwe tijdlijn. Dat houdt in dat nieuwsberichten van organisaties, informatiecampagnes en evenementen minder vaak te zien zullen zijn op je tijdlijn. Of het nou over natuurfoto’s, kattenplaatjes, nieuwsberichten of politiek gaat – berichten van je vrienden en familie zullen duidelijk voorrang krijgen.

Voor de Voetspot is dat natuurlijk jammer. Maar ook voor veel gebruikers is dit niet persé een positieve ontwikkeling. Misschien gebruik jij je Facebooktijdlijn ook wel om op de hoogte te blijven van de laatste nieuwtjes en ontwikkelingen. Als dat het geval is en je ondanks deze wijzigingen toch graag op de hoogte wil blijven van ons werk, dan kan dat door op je PC de volgende stappen te zetten:

  1. Klik op de drie bolletjes naast ‘nieuwsoverzicht’. Links van je tijdlijn.
  2. Kies ‘Voorkeuren bewerken’
  3. Klik op: ‘Geef aan van wie je het eerst berichten wilt zien’…
  4. …en kies daar voor de Voetspot

In de app werkt het zo:

  1. Klik op het hamburgermenu
  2. Scrol naar ‘Help en instellingen’. Helemaal naar beneden
  3. Kies ‘Voorkeuren voor nieuwsoverzicht’.
  4. Klik op: ‘Geef aan van wie je het eerst berichten wilt zien’…
  5. …en kies daar voor de Voetspot

Als je écht niets wilt missen dan is de maandelijkse nieuwsbrief van de Natuur en Milieufederatie Drenthe, de ZieZo, ook een mooi alternatief.
Aanmelden kan via deze link.

Cocaïne, Heroïne, LSD, Supermarkt

De Voetspot, Jack

Met de juiste toonhoogten lijkt het net een parodistisch liedje. Of het begin van een ‘vette Nederrap’. Alleen dit is het niet. Het is een onderdeel van een vraagstelling:

Wat is de overeenkomst van deze vier woorden?

Wanneer je de eerste drie woorden neemt, voel je geen enkele twijfel. Alleen het vierde woord brengt je wellicht op het verkeerde spoor. Toch is er een overeenkomst.

Zoals de meeste verslaafden hun drugsgebruik nuanceren, wil ik dat ook doen bij de supermarkt. Niet alles is verslavend. Zolang je het met mate doet, is de schade niet zo groot. Maar als je er van een afstand tegenaan kijkt weet je dat je op je tellen moet passen. De meeste klanten van de supermarkten weten niet wat ze kopen. Het automatisme van het struinen van de gangpaden heeft hen verder weg gebracht van het besef van wat je daadwerkelijk nodig hebt: Gezonde voeding.

Met een voorbeeld wil ik aantonen dat de supermarkt, of eigenlijk de producten van de voedingsindustrie niet zoveel verschillen met verslavende middelen.

Suiker

Lees eens het etiket van deze chocolade poeder. 78 gram van de 100 gram is suiker.

HOEVEEL?!?!?

De voedingswaarde van suiker is 0. Sterker nog, zodra je ’s ochtends je koolhydraat rijke brood met chocolademelk wegspoelt, worden al deze suikers omgezet in vet! Wat je wellicht niet weet, is dat suiker dezelfde verslavende werking heeft als menigeen ander drug. Je hoofd belandt in een bepaalde extatische fase met als gevolg dat je er steeds meer van wilt. Wanneer je toegeeft aan deze drang, gaat je lijf eraan onderdoor. Het enige verschil met harddrugs is dat je van suiker iets meer van moet innemen, alvorens je aan een overdosis overlijdt.

 

 

En het ergste vind ik wel dat de voedingsindustrie hier in overweldigende overtuiging knoeperd hard aan meewerkt! Met volle bewustwording! Zo heb ik eens gesproken met iemand van een marketing afdeling, en vol trots vertelde hij dat hij er alles aan mag doen om ervoor te zorgen dat de consument maar gaat kopen. Ik stond met mijn bek vol tanden….. Aan de ene kant valt hen niets te verwijten; er moet geld verdiend worden voor de aandeelhouders, maar wees eens eerlijk,….. coûte que coûte?? Ten koste van de gezondheid van de onwetende burgers?

Geen tijd? Geen Prioriteit!

Margriet Benak van Radio Cassata vroeg me eens, hoe zouden we het anders moeten doen, ik heb gewoonweg geen tijd voor om een moestuin aan te leggen. Ik had willen zeggen: geen tijd? Of geen prioriteit? Naast dat we de helft van de gekochte boodschappen weggooien (verpakkingsmiddelen en gewoonweg te veel ingekocht),

fruit zonder vezels

heeft geproduceerde voeding of te veel toevoegingen of geconcentreerde voedingswaarde. Neem bijvoorbeeld fruitsappen. In een liter sap zit vaak het dubbel aantal hoeveelheid fruit. In een glaasje appelsap zitten al 2 appels in. Je zou zeggen: “ Dat is dan voldoende fruit voor een dag!” Echter de vezels die in appels zitten, moet je er dan nog zelf bij bedenken. Neem een appelboompje van 3 meter hoog. Die geeft toch al gauw een emmer vol appels. Een boom vraagt vrijwel geen verzorging. Het mooiste vind ik dat je eigen boom niet met gif hoeft te besproeien om ziektes/schimmels tegen te gaan. Ofwel een goedkoop biologisch appeltje uit eigen tuin!

Zalf maken van kleefkruid

De Voetspot, Leah

Eetbare planten in de winter: kleefkruid

Ken je kleefkruid? Het is de plant met de lange slieren die aan je blijven plakken. En waarvan de honden en katten de zaden in hun vacht meenemen.

Lastig onkruid? Nee hoor je kan de jonge scheuten eten. Als ze nog vrij mals zijn kun je ze goed gebruiken voor in je soep, stoofschotel of omelet.

Het fijne van kleefkruid is dat ze in zachte winters gewoon door groeit. Het zaad is in de herfst ontkiemd en nu vind je al jonge plantjes van zo’n 5 cm hoog. Een gezonde aanvulling op je winterkost!

 

Kleefkruidzalf

Daarnaast kun je een lekkere zachte zalf van het jonge kleefkruid maken. Dit wordt uitwendig gebruikt bij wondjes, droge eczeem en huidirritatie.

Recept voor kleefkruidzalf

Wat heb je nodig?

Grote pan en een klein pannetje
Bosje jong kleefkruid
olijfolie
bijenwas

 

Zorg ervoor dat het kleefkruid schoon en goed droog is voor je er mee aan de slag gaat. Laat het eventueel een middag drogen op een theedoek.
Snijd het kleefkruid in kleine stukjes en doe het in een kleine pan. Overgiet het met de olijfolie. Zorg dat alle kleefkruid net overdekt is met olie.

Laat de kleefkruid een uur lang au bain-marie trekken in de olijfolie.
Giet de olie door een zeef en druk het kleefkruid goed aan, zodat alle olie er uit gaat.

Meet de olie af en voeg per 100 ml olie 10 gram bijenwas toe.
Verwarm de olie nu opnieuw au bain-marie, samen met de bijenwas. Als de bijenwas helemaal is gesmolten giet je de olie in gesteriliseerde potjes en sluit je ze goed af. Gebruik potjes van donker glas of bewaar de potjes in een donkere kast. Dan blijven de waardevolle stoffen beter behouden.

Spruiten met niks

De Voetspot, Jack
Storm

Het is even werk, maar dan heb je ook wat. Spruiten uit eigen moestuin. De storm van de afgelopen dagen heeft de keuze van avondeten vergemakkelijkt. Een aantal struiken waren omgewaaid. Drie heb ik er meegenomen. Waarvan er 1 een goede opbrengst heeft gehad.

Het is ‘even’ werk

Na de vrieskou

Ik heb het geluk dat mijn kinderen de spruiten lusten. Misschien omdat ik ze ook pas oogst nadat de vorst er overheen is geweest waardoor de zetmelen worden omgezet in suikers (dit beschermt cellen van de plant tegen bevriezing). De zwavelsmaak lijkt hierdoor wat op de achtergrond te geraken.

 

Stomen

Sinds jaar en dag kook ik de groenten niet meer. Of ik stoom, of ik roerbak. Zo ook de spruiten.

Flink bord vol

Deze heb ik zo vanuit de pan op de bordjes gerold. Daarnaast hadden we nog wat rijst over; Ik had teveel rijst gekookt in de melk voor de rijstevlaai voor de verjaardag van de oudste. Om toch tegemoet te komen aan de smaakbehoeftes van de kinderen, heb ik een lepel pindakaas doorheen geroerd. En een rodekoolsalade aangemaakt met een flinke lepel mayonaise en pruimenjam (ook uit eigen tuin).

Voedingswaarde

In alle groeten zit voldoende zout voor onze dagelijkse zout behoeftes. Uitzonderingen daar gelaten. In spruiten zit zeer veel kalium. Kalium heeft een gunstig effect op de bloeddruk omdat het het bloeddrukverhogende effect van natrium (zout) tegenwerkt.

100 gram spruiten levert:

Hoeveel spruiten zitten er in 100 gram spruiten

45 calorieën op ( een volwassen man heeft 60 calorieën per uur nodig in stilstand )

102% vitamine C op van de dagelijkse behoefte

169% vitamine K op van de dagelijkse behoefte

Vitamine K hebben we nodig voor bloedstolling; botgezondheid en gezonde bloedvaten;
Bron:

https://www.vitamine-info.nl/nieuwsartikel/article/vitamine-k-meer-dan-alleen-bloedstolling-453/

 

lokaal energie

De Voetspot, Trijntje

Energie van eigen bodem… Lokaal gewonnen. Dan denk je in Groningen toch eerst aan gas. Een natuurproduct, dichtbij huis, iedereen blij. Het ligt uiteraard genuanceerder want: CO2. Maar er is nog een manier. Stroom van lokale boeren.

 

 

CO2

Iedereen weet het. Fossiele brandstoffen leveren bij verbranding CO2. De -lokale- electriciteitscentrale werkt op… gas. Of steenkool. Dat gebeurt ook nog, tegenwoordig.

Wat doe je eraan. Iemand op straat liet me zien dat ik daar heel makkelijk iets aan kan doen. Ik wist het niet. En nu weet ik het wel.

 

van de bron

Ik loop in het winkelcentrum in Lewenborg, een buitenwijk in Groningen. Een jongeman, duidelijk eco, want gebreide trui en gezellige tuinbroek aan, geeft me een kaarsje. Een waxinelichtje. Vandebron staat er op zijn tuinbroek.

 

laag verbruik

Hoeveel verbruik je? Heel weinig, zeg ik. Hij zoekt op wat ik gebruik. ‘Dat is inderdaad heel weinig, hoe doe je dat.’  Net als jij, zeg ik: trui aan in huis en de thermostaat een paar graden lager. Toch, en dat wist ik niet, hij wijst me er subtiel op, toch levert mijn kleine beetje gebruik meer CO2 op dan een grootgebruiker die alleen groene energie afneemt.

Dat lichtje was nog niet eerder bij me opgegaan! Vandaar het waxinekaarsje, denk ik.

goed punt 1

 

zon en wind

Een molen in mijn achtertuin… nee, dat zie ik niet gebeuren. En zonnepanelen op het dak. Dat heb ik heus onderzocht. Maar ik zit te dubben of ik dat op mijn eigen dak wil. ‘Dan is het toch mooi dat het op een andermans dak ligt!’ ‘En dat boeren die willen investeren in groen molens neerzetten op hun land. Ergens waar wél genoeg ruimte is.’

Alweer een lichtje dat opgaat. Kom, geef me nog zo’n kaarsje.

goed punt 2

goedkoper

Het verhaal wordt mooier: mijn verbruik kunnen zij van Vandebron goedkoper leveren. Met groene stroom. Dus, van zon of wind. Kijk: nu heb je mijn aandacht.

goed punt 3

 

stroom lokaal van wie

Boeren die hun dak volgooien met zonnepanelen of een windmolen planten in hun akkers. De jongen laat me foto’s zien van boerenbedrijven. Ik kan kiezen van wie ik de stroom afneem. Het dak van het transferium aan de Friesestraatweg staat er ook bij. Die is voor mij! Lokaal. Binnen de stadsgrenzen. Dat past me perfect. Binnen fietsafstand staat mijn energieboer.

4 punten, en ik ben om!

Dit lijkt wel reclame. Maar voor deze club doe ik dat graag.

www.vandebron.nl

Trijntje de Haan

Op naar een groene kerst

De Voetspot

Door: Ageda Venema

Kerst staat voor de deur. Dagen van gezelligheid en samenzijn. Van cadeautjes en lekker eten. Ik ben dol op kerst, want het brengt een beetje licht in de donkere dagen.

Maar de laatste jaren zie ik kerst ook steeds meer als de dagen des overvloeds: van zoveel eten dat je bijna uit elkaar springt, van nog meer cadeaus waarvan je niet meer weet wat je er mee moet, en van een torenhoge energierekening. Met kerst pakken we echt flink uit. De gevolgen laten zich raden: voedselverspillingen en afvalhopen. Een vol huis en een lege portemonnee. Slaan we niet een beetje door?

Sinds ik ben begonnen met mijn blog Elkedaggroener, ben ik me veel bewuster van
duurzaam leven. En ik zag al snel dat ik niet de enige ben. Vooral met kerst hoor ik meer mensen om me heen die het allemaal een beetje veel van het goede vinden. Het mag wel wat minder: minder duur, minder intensief, minder milieubelastend.

Dat betekent niet dat we met een kaarsje in een dikke wollen trui op de bank gaan zitten. Kerstvieren met een kleine ecologische voetafdruk kan zonder in te boeten op de versiering, verlichting en cadeaus. Een duurzame kerst waarbij gezelligheid, sfeer, samenzijn en bezinning voorop staan is niet heel moeilijk. Ik hoop dat ik je met mijn kerstmagazine kan inspireren om er samen een duurzame kerst van te maken.

Download het magazine hier

Red de pukkelpompoenen!! de uitvoering

De Voetspot, Dorinda

Gisteren hebben we 180 pukkelpompoenen van boer Luring door handen gehad. Stuk voor stuk prima pompoenen! Alleen belaagd door buitje hagel! We hebben ze opgehaald en verspreid door Drenthe. Nu kun je ze op allerlei plekken kopen en daarmee goed doen: 1) je voorkomt voedselverspilling en 2) je draagt bij aan een reele prijs voor een goed biologisch product.

De dag begint vroeg! De zon schijnt, mist over de velden. Het is een prachtige dag! Ik pik collega blogger Jack Merx op. Hij heeft via social media veeeeeel grote bananendozen geregeld. Die passen mooi in ons ‘bestelbusje’ zoals je ziet. Eigenlijk hebben we geen idee of dit past. Want hoeveel wegen deze 180 pompoenen? Hoe groot zijn ze? Hebben we genoeg dozen? Geen idee. We rekenen wat af vandaag tijdens het laden. Vooral ook om te kijken of de vering van de auto t houdt.

Bij het ophaalpunt blijkt dat de pompoenen in een kuubskist liggen. Van Luring natuurlijk. Ik ben superblij dat ik niet alleen op pad gegaan ben want dat had ik niet gered om alles in te laden. Jack klimt in de kist en geeft mij de pompoenen aan. Ik doe er 8 in elke doos. Ze gaan allemaal stuk voor stuk door onze handen.

We hebben het erover. Jack en ik. Hoeveel pompoenen er geproduceerd worden bij dat bedrijf en hoe weinig we eigenlijk dan afnemen. Het  voelt als een druppel op een gloeiende plaat. Maar goed: alle beetjes helpen.

Vorig jaar schreef ik een blog over de ‘lelijke groente’. Dat was toen de Franse supermarkt Intermarché begon met het aanbieden van ‘fuits et légumes moches’. Dat was namelijk meteen een groot succes. Ik schrok van de getallen: zo’n 40% zou worden afgekeurd vanwege kleur of vorm. Daar wilden zij iets aan doen, tegen voedselverspilling.

Ik schreef onder andere :’We zijn als consumenten in het Westen er tegenwoordig zo aan gewend geraakt dat groente er ‘perfect’ uitziet. Een kromme komkommer, tweebeenwortels, tweelingtomaten en andere groenten die niet aan de standaardeisen voldoen komen niet eens in de schappen, laat staan op de borden van mensen. Dat geldt ook voor fruit. Wat een verspilling!’

Daarom wilde ik nu in actie komen. Voor boer Luring met zijn 125.000 onverkoopbare pompoenen.

We toerden door Drenthe met ons busje om de pompoenen te verspreiden. Leverden af en gingen vervolgens snel weer verder. Het vervoer is mogelijk gemaakt door Natuur- en Milieufederatie Drenthe.

RTV Drenthe heeft naast hun berichtgeving ook een verkooppunt ingericht. Dat vinden we echt supertof!

 

Hieronder vind je nog even de praktische zaken op een rij.

 

Bij wie/ waar kan je de pompoenen kopen?

20 stuks    Dick Sijbenga, Gieten

20 stuks    Ageda Venema, Assen

20 stuks    Jack Merx, Eelde

20 stuks    Xandra van Zon, Eexterveen

10 stuks    Judith Boekel, Assen

20 stuks    Margo Verhagen, de Schiphorst

20 stuks    Dorinda Hijszeler, Eelderwolde

50 stuks    RTV Drenthe, Assen

Meer weten?

 

lokaal leven – de wereld achter het tuinhek

De Voetspot, Trijntje

Duurzaam leven lukt misschien nog wel in je eigen stek. Je eigen huis en tuin. Hoewel dat ook soms al lastig genoeg is. Maar hoe leef je duurzaam, daarbuiten? De rest van de wereld begint aan de andere kant van je hek.

 

verbinding

Het inzicht kwam toen we onze straat uitreden, op weg van Groningen naar Assen voor een speelafspraakje. Een kind uit de buurt zwaaide ons nog uit. Ineens zag ik wat hier gebeurde. We verplaatsten ons van de ene plek naar de andere, om ons leven ook tijdelijk te verplaatsen van de ene naar de andere plek. Het voelde alsof we deze kinderen de rug toekeerden, ons eigen wijkje. Feitelijk verbraken we de verbinding.

 

zelfvoorzienend

Dit was in een tijd waarin we elders wilden wonen. Het liefst zelfvoorzienend. We hadden daarin grote ambities. Met de auto naar Olst, om mee te helpen aan de bouw van een earthship. Dromen over een plek waar de wereld al wél was zoals we hem die voorstelden.

We wilden het gezonder, groener, beter, anders. Er waren twee opties: ons terug trekken in het kringetje waar iedereen er ook zo over denkt. Of: blijven en daar iets bijdragen. Ik heb gekozen voor dat laatste. Door mijn aandacht te richten op mijn eigen buurt, en met de gedachte in het achterhoofd: wees de verandering die je in de wereld wilt zien.

 

het grotere geheel

Hoe lokaal leven bijdraagt aan ons milieu en de natuur, is misschien niet direct zichtbaar. Lokaal leven raakt aan alle leefgebieden: werk, sociale contacten, cultuur, eigen ontwikkeling, kopen van spullen. De opgeknipte delen van ons leven, komen weer met elkaar in verband. Wat we uit elkaar getrokken hebben, schuift weer in elkaar.

Het verband tussen je omgeving en je leven. Dat je omgeving bijdraagt aan wat je nodig hebt. Bij een moestuin is dat zichtbaar: verbouwen en eten, simpel. Iedereen weet zo langzamerhand wel dat lokaal verbouwde prei een lagere CO2-uitstoot teweeg brengt dan sperziebonen uit Egypte. Op andere levensgebieden werkt dat ook zo. Lokaal leven versterkt de verbinding tussen mensen. Dat zal ertoe leiden dat je meer deelt, en dus minder koopt. Door lokaal te kijken krijg je oog voor de natuur in de directe omgeving. De omgeving gaat meedoen in ons leven. We ontdekken mogelijkheden die we eerst niet zagen. Misschien hoef je niet zo vaak meer in de auto, omdat wat je nodig hebt -op een andere manier- ook op loopafstand van je huis kan.

 

creëren met wat voorhanden is

Lokaal leven is geen zwaktebod. In tegendeel: Het doet een beroep op al onze talenten, alles wat ik als mens in huis heb. Misschien ook wel letterlijk. Doen met wat er is en toch je ambities waarmaken. Daarin stuit ik op grenzen. Al was het maar dat ik op de fiets nu eenmaal minder ver kom dan met de auto. Wat betreft de kinderen: die vonden uiteraard hier ook speelkameraadjes. Zo is het met andere zaken ook. De ontdekkingstocht heeft me schatten opgeleverd die ik mijn leven niet meer kwijt raak. De grootste schat bleek te liggen in het veld achter mijn huis. De vuurplaats die in de loop van de tijd is ontstaan. Zo dicht bij huis, letterlijk. Een plek waar mensen in het donker samenkomen. Buurtgenoten die elkaar niet kenden, en langzaamaan vertrouwde gezichten worden.

 

De verandering is dat die plek nu deel uitmaakt van het leven van veel mensen in de buurt. Een plek waar je oog voor hebt en zorg voor draagt. Zo wordt de woonomgeving leefomgeving. Ook in deze tijd kunnen we de leefomgeving herontdekken. De waarde die ze heeft voor ons, niet alleen als gebruikers, ook voor ons als mens die deel uitmaakt van zijn natuurlijke omgeving.

Of je nu in een earthship woont of in een rijtjeshuis. Duurzaam leven is doen met wat er is, op de plek waar je bent.

 

Trijntje de Haan

 

Earthship – aardewoning

 

 

voor het oudje van later – zwerfkeien

De Voetspot, Trijntje

angst

De drijfveer voor veel in het leven is angst. Als tegenhanger van vreugde. Wat ons blij maakt willen we behouden. En vervolgens worden we bang. Omdat we zoveel te verliezen hebben? Of omdat we niet meer weten wat ons werkelijk blij maakt.

Ik ben zo bang. Dat de wereld straks nog steeds zo is als nu, of nog erger. Vooral als ik een dag ziek in bed lig, alleen, met gelukkig nog mijn telefoon naast me, maar toch: Alleen. Eén dag zo liggen is genoeg om mij schrik aan te jagen. Wat als dit drie dagen zo is. Geen moed om naar de kraan te lopen. Accu van de telefoon leeg. Niet meer kunnen opstaan. En het dan opgeven. Zo gaat dat dus, dan is dood gevonden op bed ineens niet zo ondenkbaar meer.

nou, nou, moet dat nou zo?

Ja, nu even wel, ja. Gelukkig duurde het ziek zijn maar één dag. Ik zit nu weer rechtop. En kan verder met de rest van mijn leven. Maar waarmee. Met die belangrijke en minder belangrijke zaken. En hoe daaruit te kiezen. Hoeveel tijd heb ik nog, gezond van geest en lichaam? Hoe lang nog voordat ik zelf dat oudje ben.

voor de kinderen na ons?

Angst is een slechte raadgever, maar soms een goede richtingaanwijzer. Zoals een windhaan aanwijst waar de wind vandaan komt en niet waar die naartoe gaat. Zo kan angst aangeven waar we van weg moeten blijven. En dan de andere kant opgaan.

Hoe wil je de wereld achterlaten. Die vraag is vast wel eens langsgekomen in je leven. Achterlaten aan de kinderen na ons, is dan de gedachte. Hoe nobel ook om je acties te richten naar een wereld na je dood, eerst word je zelf oud in diezelfde wereld. Het zou toch fijn zijn als je zelf ook al kan profiteren van die wereld die je voor je ziet? Deze gedachte drijft mij voort.

afval voor de een

Vorige week kregen we deze zwerfkeien op vuurplaats Beijum. Ze kwamen boven de grond bij graafwerkzaamheden in Groningen. Ze lagen daar maar in de weg, op de bouwplaats. Feitelijk was het voor de wegenbouwers afval. Nu liggen ze achter mijn huis. Op het veld waar ik zeven jaar geleden voor het eerst een vuurkorf neerzette om met buren rond het vuur te zitten.

creatief bouwmateriaal voor de ander

Doen met wat er lokaal al is, kreeg vorige week een andere betekenis. En leverde een nieuwe uitdaging, namelijk een formaat dat ik zelf niet kan tillen. Gelukkig regelde de gever ook het vervoer.

De andere uitdaging was: hoe gaan we ze neerleggen. Bewust van de verantwoordelijkheid voor deze plek, voor nu en de mensen na ons hebben we geschetst, gevoeld en ze uiteindelijk zo neergelegd. Die liggen er vast nog als ik tachtig ben. Ik verheug me nu al om dan weer hier te zijn.ontwerp vuurplaats Beijum

Waar kan ik nu nog iets aan doen. Nu, voor dat oudje van later. Als ze het zelf niet meer kan. Wat zet ik nu neer, breng ik nu in gang, voor haar? De tijd dringt. Wie denkt dat ik het allemaal voor mezelf doe, die heeft gelijk. Ik doe het voor mijn oudje van later. En ik roep iedereen op om hetzelfde te doen. Nu het nog kan.

Trijntje de Haan

oktober 2017

 

vuurplaats Beijum – buurten rond het vuur