Herfst: bessen en paddenstoelen op je bord

De Voetspot, Leah

De meidoorn hangt vol rode bessen. Lekker voor de vogels, maar ook eetbaar voor ons. Meestal hangen er genoeg, dus een paar oogsten voor eigen gebruik kan makkelijk. Zo puur smaken ze nogal melig, maar in combinatie met appels zijn ze heerlijk. Ik maak er een lekkere meidoorn-appelmoes van. Lekker bij gebakken oesterzwammen met zoete aardappel.

meidoornbes

Recept meidoorn-appelmoes

Neem een gelijke hoeveelheid meidoornbessen en appels. Verwijder van de appels het klokhuis. Kook ze samen met de meidoornbessen in een klein laagje aanhangend water tot de appels tot moes zijn. Voeg eventueel nog een beetje water toe als het te dik is.
Pureer ze dan met de roerzeef. En klaar is je mooie rozerode moes. Lekker om zo op te eten, maar ook in combinatie met tamme kastanjes, quiche of een stoofschotel.

 

Recept gebakken oesterzwammen met zoete aardappel

Ingrediënten:
scheut olijfolie
1 ui
1 teen knoflook
1 bakje oesterzwammen
1 zoete aardappel
handje wilde kruiden
peper en zout

Bereiding:

Pluk een hand vol wilde kruiden. Je vind nu bijvoorbeeld nog zevenblad, opnieuw uitgelopen brandneteltopjes, harig knopkruid, paardenbloemblad of look-zonder-look. Was ze en hak ze grof.

Verhit de olie in een koekenpan en fruit de ui en knoflook hierin. Voeg dan de in stukjes gesneden zoete aardappel en oesterzwammen toe. Bak het goed door tot de zoete aardappel gaar is.

Breng op smaak met de wilde kruiden, peper en zout en bak de kruiden nog even mee.

van vlier naar eco-bewustzijn

De Voetspot, Trijntje

vlierbessensiroop

Nee, dit is niet de zoveelste DIY-blog met recepten. Internet staat vol met foto’s, uitleg, en gunstige werking van welk spul uit de natuur dan ook.

Ok, ok, een klein beetje dan, omdat het zo leuk is. Vlier. Ons inheemse winterpreparaat tegen griep, keelpijn, koorts bij griep. En mag ik zeggen: het werkt echt. Dat is de reden waarom ik dit jaar opnieuw de moed bijeenverzamel om een voorraadje siroop aan te leggen.

Na een middag en avond plukken, selecteren, koken, vullen, heb ik 4 liter geconcentreerde vlierbessiroop. Beetje teleurgesteld was ik wel. Zoveel moeite voor die luttele flesjes.

wat is dit waard?

Op internet zie ik wat een flesje vlierbessap kost. 250 ml, 3,- Dus mijn 4 liter heeft een waarde van 48,-  Ik had er natuurlijk meer water bij kunnen doen. Dan lijkt het meer. Aanlengen is in de handel de beste winstverhogende maatregel sinds de oudheid. Maar wie hou ik hiermee voor de gek. De siroop zou minder waarde hebben, maar tegelijk meer kosten. Voor mijn eigen voorraad maak ik natuurlijk de beste kwaliteit. Toch zit de waarde niet in het uitgespaarde geld.

 

ecologische voetafdruk

Het effect is eerlijk gezegd verwaarloosbaar. Ok, die flesjes zijn gerecycled. Er is geen fossiele brandstof gebruikt, behalve het kookgas. Maar ik heb waarschijnlijk per liter siroop meer gas gebruikt dan in de siroopfabriek.

Het lijkt zo zinloos om dit te doen vanwege het verkleinen van de voetprint. Hoeveel flesjes ik ook vul, het zal nooit opheffen tegen de milieuschade van olietankers, gif en plasticgebruik van fabrikanten. Let wel: dit doen ze voor productie van onze spullen. Om over de impact van vliegtuigvluchten nog maar te zwijgen. Milieu-impact, daar hoef ik geen siroopflesjes voor te vullen. Ook niet door mezelf wijs te maken dat kleine beetjes helpen. De impact van deze middag komt uit heel andere hoek.

 

lekker dichtbij voor mij

Terwijl ik zo de besjes selecteer denk ik aan van die workshops van het een of ander dat je in de natuur kan doen. Vaak moet je daarvoor reizen. En vaak betalen. Terwijl ik hier in mijn eigen buurtje mijn kostje vergaar, heb ik mijn eigen workshop gecreëerd. Ik ben lekker buiten, heb mijn beweging in de frisse lucht. En hoef daar niet de wijk voor uit. Scheelt op dit moment toch weer een auto op de weg. Ik blijf weerstand voelen om voor een beleving als dit auto- of OV-kilometers af te leggen, terwijl het letterlijk in de buurt ook kan. Het vraagt om een andere kijk. Namelijk te zien wat er hier voorhanden is. Geen vlier, maar wel pruimen of bramen in de buurt? Doe daar dan iets mee. En laat die bessen voor wie daar dichtbij woont.

eco-bewustzijn voor de ander

Mensen spreken me aan terwijl ik besjes pluk. Plukken is een ongewoon fenomeen in hun buurt. ‘Ik heb deze dingen nog nooit gezien,’ zegt mijn dochter die even komt kijken wat ik doe. De struik staat vlak voor ons huis! Sinds ze kan lopen, is ze er duizenden keer langsgegaan. Een buurman vraagt. ‘Bessenjam?’ Zijn vrouw maakte dat vroeger. Een postbezorger komt langs. ‘Kun je dat eten?’ Ik vertel hem over vlierbes. ‘Een van de weinige dingen die tegen griep en keelpijn helpt. Ik maak er siroop van.’ – ‘Weer wat geleerd,’ en hij loopt door. Tijd is geld. Al helemaal voor een postbezorger. Een volgende keer zal hij toch anders naar deze struik kijken. Een eenpersoonsactie draagt zo verder uit. Anderen zien de natuur met andere ogen. Zo bezien is deze middag goed besteed.

winkelen

De speurtocht naar de juiste bessen is vergelijkbaar met die in het winkelcentrum of op internet naar het juiste kleur bloesje. Het is bijna dezelfde handeling; het kijken, het voelen, het beoordelen. Het gericht kijken terwijl je verder loopt. Het kiezen, dat neem ik mee, dat laat ik liggen. Ik voel me voldaan want dit keer heb ik in de natuur gesprokkeld, in plaats van in het winkelcentrum.

Door te kijken wat je uit de natuur kunt halen, heb je een ander oog voor die omgeving. Na een tijdje werkt dit door in bewustere keuzes. Als je met een potje in de hand in de super staat, overweeg je wellicht: Wat zit erin? Heb ik dit echt nodig? En betaal ik daar zoveel voor? Uiteindelijk komt alles uit de natuur. Kan het ook met iets wat al voorhanden is? Als je dat afvraagt, kies je bewuster. In de winkel en voor de besteding van je tijd.

De bewuste consument is uiteindelijk de redder van het milieu.

 

Trijntje de Haan

september 2018

 

recept vlierbessiroop

 

Nieuwe liefde

De Voetspot, Leah

Sinds een paar weken heb ik een nieuwe liefde. Ik ben dol op hem. Hij is geweldig, bruisend en heerlijk. Ik geniet van hem in de avond, ochtend en tijdens het eten. En hij gaat zelfs mee tijdens mijn wandelingen.

Hij heet SCOBY, ofwel kombuchazwam en staat in een grote glazen vaas in de kelderkast te pronken. Hij leeft van zwarte of groene thee en suiker en na twee weken kan ik zijn super gezonde gefermenteerde drank oogsten.

SCOBY staat voor Symbiotic Culture Of Bacteria and Yeast, en is dus een symbiose van melkzuurbacteriën en gisten. Deze zwam voed je met zwarte of groene thee en suikers. De suikers worden omgezet in voor ons gezonde stoffen. De kombucha drank heeft vele gezondheidsvoordelen. Het heeft een probiotische werking, zorgt voor een goede darmflora, verbetert de spijsvertering en werkt reinigend en ontgiftend. Daarnaast is het ontzettend lekker. En gemakkelijk te maken.

kombuchazwam

Wil je ook een nieuwe liefde in je leven? Zoek iemand die al een kombuchazwam in huis heeft, hij of zij wil hem vast met je delen. Hij vermeerderd zich namelijk goed. Haal een grote glazen onderkomen en voedsel voor hem in huis en je kunt aan de slag. Op internet vind je verschillende recepten.

 

Eindelijk, thuis!

De Voetspot, Trijntje

Lokaal leven is vooral gekoppeld aan: eten, drinken, benzine, hout. Basisbehoeften van materiële aard. Bewust omgaan met beschikbare, lokale middelen. De gedachte is: als we dat dichtbij huis zoeken, dan levert dat milieuwinst op.

 

Zelden gaat het over immateriële menselijke behoeftes: sociale contacten, zingeving, geborgenheid, sociale veiligheid, vriendschap en liefdesrelaties. Ook lichaamsbeweging hoort erbij. Mijn aanname is: als we lokaal in onze behoeften voorzien, dan levert dat ook milieuwinst op. En misschien wel meer dan dat. Welbevinden. Namelijk het thuisgevoel.

 

fragmentatie

is een sterk gevoeld gevolg van het moderne leven. Op de ene plek werk je, in een andere buurt woon je, sport doe je in een andere wijk, cultuur beleef je in een zaal in het centrum van de stad, je vrienden bezoek je, als daar tenminste nog ruimte voor is, in een andere stad. Levenservaringen zie je op tv of op social media. Je bent veel onderweg. Je zou bijna denken dat het niet uitmaakt waar je huis staat.

Draagt die reistijd bij aan de kwaliteit van je leven? Kan het ook anders? Minder onderweg?

 

leefplek centraal

Dit vraagt een omslag in het denken. Als we nu eens de eigen leefplek centraal en ons gaan relateren met degene die daarin mede-leven. Wonen bij of in een stad lijkt dan ineens een milieubewuste keuze, meer dan je misschien zou vermoeden. In de stad kun je alles vinden wat je nodig hebt. En wellicht de gelijkgestemden die je tot je vrienden kunt gaan rekenen. Concrete milieuwinst is: brandstof verminderen. Je kunt alles bereiken per fiets of openbaar vervoer. Maar er is vast meer.

Mijn lokale leven heeft een focuspunt. De buurtvuurplaats op het veld achter mijn huis. Dit ben ik begonnen om in de eigen omgeving samen te komen met mensen uit de buurt en wijk. Zo raakte ik betrokken bij wijkoverleggen, de gemeente, de buren. Leerde in korte tijd veel, heel veel mensen kennen. Maar waar het om gaat: de vuurplaats werd een lokale ontmoetingsplek. De middelen die we nodig hebben komen uit de buurt, de mensen uit de buurt nemen een rol op zich, zoals vuurman, of verzorgen van de PR. Er ontstaat samenhang en onderlinge betrokkenheid.

buurtvuurplaats Beijum

 

Ik ben nu een tijdje zo bezig. Jaren inmiddels. Het is misschien raar om je te beperken tot je eigen buurt, om eerst te kijken of je het daarbinnen kunt vinden, voor je het verder zoekt. Zeker in deze tijd. Immers vrije keuze van woonplek en vrij reizen zijn een grote verdienste van de vooruitgang. Maar er zijn schatten verborgen in deze keuze om het dicht bij huis te houden. En nu, na jaren, komen blijkt wat die schatten zijn.

Door lokaal te leven schuiven een aantal levensgebieden in elkaar. Buren worden samenwerkingspartners, de omgeving wordt de sociale en culturele ontmoetingsplaats. Beweging is gebonden aan nut: slepen van hout en andere spullen voor de buurtvuurplaats. Levenservaringen krijg ik uit eerste hand, op weg naar de supermarkt. Met als groot voordeel dat ik iets terug kan zeggen. Authentiek menselijk contact.

Zo ontstaat gaandeweg een plek zo groot als de wijk waarin ik thuis ben. Die hele omgeving biedt nu sociale veiligheid, contact, geborgenheid, zingeving. Betekenisvolle relaties. Zowel met de mensen, als met de natuur waarin zich dit samenleven afspeelt. Duurzaam, en op meerdere vlakken betrekking hebbend op elkaars leven. Zo ontstaat samenhang. Wauw, mindblowing.

 

de mens en zijn natuurlijke omgeving… dit is de mijne

Even voor de duidelijkheid: het is niet dat ik nu het ei van Columbus heb ontdekt. Dit is de basis van samenlevingen. We zijn er alleen af en toe een beetje van weg geraakt. Uiteindelijk blijkt het heel simpel te zijn: laat weg wat te veel is, en vanzelf ontstaat het genoegpunt. Het  punt waar we genoeg hebben voor onze behoeftes. Op dat punt gaat het dus weer werken. De mens in zijn natuurlijke omgeving. Ik zoek het dicht bij huis.

 

 

Vrijheid is niet hetzelfde als grenzeloosheid.

Vrijheid is het kiezen van grenzen die passen bij de waarden in je leven.

 

 

Vlierbloesem in aantocht

De Voetspot, Leah

vlierbloesem

De vlier komt nu snel in bloei. Bij mij in de tuin is een aantal schermen vlierbloesems al uitgekomen. De anderen staan te popelen. Zij zullen de komende dagen hun mooie bloesems tonen. Prachtig om te zien en heerlijk om te verwerken in je gerechten of drankjes.

Aan de slag met vlierbloesem

Voordat je begint, twee aandachtspunten. Als je bloesems plukt, weet zeker dat je de goede vlier hebt. Het is de gewone of zwarte vlier (Sambucus nigra) waar je de bloesems van gebruikt. Kruidvlier en trosvlier kun je niet gebruiken.  Verder, pluk niet teveel bloesems. Laat genoeg staan voor de insecten, zij hebben het al zwaar genoeg.

Gisteren heb ik in de tuin gewerkt. Heerlijk met het warme weer is dan water waarin vlierbloesem en munt hebben getrokken. Een fluitje van een cent om te maken, en veel milieu bewuster dan flessen frisdrank of vruchtensap. En minstens net zo smakelijk.

Hou je van zoet? Maar dan siroop van de bloesems. Heerlijk om te drinken, over de pannenkoeken of in de bowl. Verder maak je er gelei, thee of bloesemwater van, gebruik je de bloesems in het pannenkoekbeslag of roer je ze door het beslag van muffins.

Thee kun je zowel van de verse als gedroogde vlierbloesems maken. Doe voor verse thee een bloemscherm in een mok en overgiet het met water dat net van de kook af is. Laat 5 minuten trekken en klaar is je heerlijke bloesemthee.

Pluk voor gedroogde bloesemthee een paar bloemschermen en ris de bloesems er af. Laat ze omgekeerd drogen op een schoon tafellaken. Zorg ervoor dat ze niet in directe zon liggen, dat gaat ten koste van de goede stoffen. Als ze knisperdroog zijn doe je ze in een afgesloten blikje. Gebruik een theezeefje als je er thee van trekt.

Recept voor notenballetjes met vlierbloesem

Ingrediënten:
5 schermen vlierbloesem
5 ‘takjes’ hondsdraf (ongeveer 10 cm lange uitlopers)
150 gram rauwe amandelen
100 gram gedroogde abrikozen
2 eetlepels kokosolie
25 gram geraspte kokos
snufje zout

Bereiding:

Snijd de abrikozen in stukjes. Maal ze samen met de amandelen in een blender.
Ris de vlierbloesems van de schermen. Snijd de hondsdraf fijn.
Doe het noten / abrikozenmengsel in een kom. Meng hier de kokosolie, gedroogde kokos, het zout en de helft van de vlierbloesem en hondsdraf door.
Kneed het tot een plakkerige bal en vorm er kleine balletjes van. Voeg eventueel een beetje kokosolie toe als het niet goed plakt.
Rol de balletjes door de overgebleven vlierbloesem en hondsdraf en laat ze opstijven in de koelkast.

Help, het zevenblad schiet de grond uit

De Voetspot, Leah
Zevenblad

Zevenblad

Zevenblad, ook wel bekend als hanepoot of tuindersverdriet, rukt op. Net als brandnetel, hondsdraf en paardenbloem trouwens.

 

In de achterste hoek van mijn (moes)tuin mogen deze eetbare wilde planten gerust hun gang gaan. Ik weet er wel raad mee. Het zijn heerlijke en gezonde groenten en ik hoef alleen maar te oogsten. Groeien doet het vanzelf.

 

Eenmaal geplukt maak ik er een wilde groentesoep van, vul er een hartige taart mee of gebruik het in mijn smooithie. Of ik maak er een pesto van en doe dat op een bannockbrood met brandnetel.

Een bannockbrood is een plat brood, gebakken in de koekenpan. Het liefst op een kampvuur, maar thuis op je fornuis kan het ook.

 

Zevenbladpesto

Ingrediënten:
1 bos jong zevenblad
50 g. pecorino kaas
50 g. zonnebloempitten
1 teentje knoflook
1 kopje olijfolie
flinke scheut citroensap
peper en zout

Bereiding:
Snijd het zevenblad fijn en de kaas in blokjes. Snijd de knoflook in stukjes.
Doe alle ingrediënten in een maatbeker.
Meng met de staafmixer tot een dikke maar nog grove massa. Maal niet te lang, het mag nog stukken bevatten.
Voeg eventueel nog wat olijfolie toe, tot het een smeuïge pesto is.

Bannockbrood

Ingrediënten:
drie kopjes meel
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel kaneel
snufje zout
water
ghee (boter)
brandneteltopjes

Bereiding:
Snijd de brandnetel fijn.
Doe het meel samen met de brandnetel in een beslagkom.
Meng daar 1 theelepel bakpoeder, 1 theelepel kaneel en een snufje zout door heen.
Voeg daar steeds een scheutje water aan toe en kneed het tot er een stevig deeg ontstaat dat niet aan je handen blijft plakken.

Verdeel het deeg in bolletjes ter grootte van een mandarijn. Maak van een bolletje deeg een plat broodje. Bak het in een een ingevette koekenpan op een laag vuurtje tot het goudbruin is.

In de uitzending van ROEG van RTV Drenthe van zaterdag 14 april, kun je zien hoe Tim Horneman en ik de zevenbladpesto en het bannockbrood maken.

Dat extra zetje om terug in contact te komen met de natuur

De Voetspot, Evan

De afgelopen maand zat ik niet zo lekker in mijn vel. Een aantal persoonlijke uitdagingen zorgde ervoor dat ik erg in mijn hoofd zat en dat helpt mij over het algemeen niet. Mijn gedachten maalde maar door en door. Gelukkig contacteerde een vriend mij, die ik al erg lang niet had gesproken. Hij stelde voor om samen te gaan kamperen. Een uitstekend idee natuurlijk. Ik had al lang het voornemen om weer eens het bos in te gaan, voor een kleine bivak maar vanwege alle regen en kou had ik dit voor mezelf steeds weer uitgesteld.

Eenmaal in het bos realiseerde ik mij hoe ik erg ik het nodig had gehad. Kennen jullie dat gevoel, als je het bos in loopt? Alsof je een zware rugzak af doet? Zo’n heerlijke rust die terug keert, het gevoel van thuis komen. Ik had dit heel erg, ik voelde me bijna meteen weer zen worden. Ook de dagen erna voelde ik nog het effect van die ene nacht buiten slapen.

Met mijn bedrijf breng ik mensen terug in contact met de natuur, juist om de reden dat we dat extra zetje nodig hebben om uit onze comfort zone te komen en omdat het zo helend is. In je eentje een nacht het bos in gaan is een wat grotere stap, met twee of meer personen is het vaak wat makkelijker. De natuur heelt en brengt rust maar met onze drukke, hectische levens komen we er soms gewoon niet aan toe en juist als we stress hebben, of emotioneel niet zo lekker in ons vel zitten stellen we dingen die goed voor ons zijn uit. Dan is het fijn als je mensen om je heen hebt die het zelfde willen. Je kan je dan aan elkaar optrekken.

Daarom bied ik voor de maanden april en mei korte kampeer activiteiten aan. Tegen het eind van de middag het bos in, daar lekker eten en slapen en de volgende ochtend kun je met een frisse, vernieuwde energie, weer naar huis. Om dit voor iedereen aantrekkelijk te maken mag je betalen wat het je waard is of wat je op dat moment kunt missen. Er is dus geen vaste prijs. Een fijne gezonde maaltijd, gebaseerd op de natuur staat hierbij ook centraal. Als dit je aanspreekt voel je vrij om mij te contacteren via info@rootsinnature.nl

Groene groet

Evan

Week zonder vlees met eetbare wilde planten

De Voetspot, Leah

 

Van 5 tot en met 11 maart is het de nationale week zonder vlees.

Wanneer je als volwassene één week geen vlees eet, bespaar je: 7 maanden douchewater, 114 kilometer auto rijden, 1 blije kip en 7 maanden werk voor een boom (www.weekzondervlees.nl).  Een heel goede reden om mee te doen.

Zelf eet ik geen vlees, maar mijn zuivelgebruik kan nog heel wat minder. Om mijzelf en anderen hiertoe te motiveren, post ik deze week recepten zonder vlees en zonder zuivel. Natuurlijk met wildpluktint.

Vorige week werd ik samen met Tim Horneman gefilmd door ROEG. Het natuurprogramma van RTD Drente. Ik heb paardenbloemwortels opgegraven en samen met Tim er een heerlijke paardenbloemwortelschotel van gemaakt.

Nu de vorst weer geweken is, kun je één dezer dagen de paardenbloemwortels wel uit de grond krijgen. Als dat niet lukt kun je de paardenbloemwortel vervangen door oesterzwammen of shiitakes. Ook erg lekker!

Paardenbloemwortelschotel

Ingrediënten:
200 gram naakte haver
1 eetl. kokosolie
3 uien
1 bos paardenbloemwortels
200 gram spruitjes
100 ml. haverroom
flinke handvol (wilde) kruiden
peper en zout

Bereiding:
Kook de naakte haver gaar in ongeveer 30 minuten, volgens de aanwijzing op de verpakking.
Maak de spruitjes schoon en blancheer ze ongeveer 3 minuten in kokend water.
Pel en snipper de uien. Was en schrob de paardenbloemwortels. Snijd ze in stukken van een à twee centimeter. Snijd de wilde planten grof.
Verhit de olie in een wok en fruit de ui. Voeg de paardenbloemwortels toe en bak ze 5 à 10 minuten tot ze zacht zijn.
Voeg dan het de haver, spruiten, wilde planten en haverroom toe. Verwarm alles goed door en breng op smaak met peper en zout.

Wil je zien hoe het gerecht gemaakt wordt? Kijk dan naar de aflevering van ROEG van 24 februari: http://www.rtvdrenthe.nl/tv/programma/28/ROEG/aflevering/31088. Vanaf 11.38 minuten.

Voorkom dat je vaste dosis Voetspot op Facebook gaat verdwijnen

De Voetspot

In 2018 start Facebook met nieuwe instellingen en een nieuwe tijdlijn. Dat houdt in dat nieuwsberichten van organisaties, informatiecampagnes en evenementen minder vaak te zien zullen zijn op je tijdlijn. Of het nou over natuurfoto’s, kattenplaatjes, nieuwsberichten of politiek gaat – berichten van je vrienden en familie zullen duidelijk voorrang krijgen.

Voor de Voetspot is dat natuurlijk jammer. Maar ook voor veel gebruikers is dit niet persé een positieve ontwikkeling. Misschien gebruik jij je Facebooktijdlijn ook wel om op de hoogte te blijven van de laatste nieuwtjes en ontwikkelingen. Als dat het geval is en je ondanks deze wijzigingen toch graag op de hoogte wil blijven van ons werk, dan kan dat door op je PC de volgende stappen te zetten:

  1. Klik op de drie bolletjes naast ‘nieuwsoverzicht’. Links van je tijdlijn.
  2. Kies ‘Voorkeuren bewerken’
  3. Klik op: ‘Geef aan van wie je het eerst berichten wilt zien’…
  4. …en kies daar voor de Voetspot

In de app werkt het zo:

  1. Klik op het hamburgermenu
  2. Scrol naar ‘Help en instellingen’. Helemaal naar beneden
  3. Kies ‘Voorkeuren voor nieuwsoverzicht’.
  4. Klik op: ‘Geef aan van wie je het eerst berichten wilt zien’…
  5. …en kies daar voor de Voetspot

Als je écht niets wilt missen dan is de maandelijkse nieuwsbrief van de Natuur en Milieufederatie Drenthe, de ZieZo, ook een mooi alternatief.
Aanmelden kan via deze link.

Cocaïne, Heroïne, LSD, Supermarkt

De Voetspot, Jack

Met de juiste toonhoogten lijkt het net een parodistisch liedje. Of het begin van een ‘vette Nederrap’. Alleen dit is het niet. Het is een onderdeel van een vraagstelling:

Wat is de overeenkomst van deze vier woorden?

Wanneer je de eerste drie woorden neemt, voel je geen enkele twijfel. Alleen het vierde woord brengt je wellicht op het verkeerde spoor. Toch is er een overeenkomst.

Zoals de meeste verslaafden hun drugsgebruik nuanceren, wil ik dat ook doen bij de supermarkt. Niet alles is verslavend. Zolang je het met mate doet, is de schade niet zo groot. Maar als je er van een afstand tegenaan kijkt weet je dat je op je tellen moet passen. De meeste klanten van de supermarkten weten niet wat ze kopen. Het automatisme van het struinen van de gangpaden heeft hen verder weg gebracht van het besef van wat je daadwerkelijk nodig hebt: Gezonde voeding.

Met een voorbeeld wil ik aantonen dat de supermarkt, of eigenlijk de producten van de voedingsindustrie niet zoveel verschillen met verslavende middelen.

Suiker

Lees eens het etiket van deze chocolade poeder. 78 gram van de 100 gram is suiker.

HOEVEEL?!?!?

De voedingswaarde van suiker is 0. Sterker nog, zodra je ’s ochtends je koolhydraat rijke brood met chocolademelk wegspoelt, worden al deze suikers omgezet in vet! Wat je wellicht niet weet, is dat suiker dezelfde verslavende werking heeft als menigeen ander drug. Je hoofd belandt in een bepaalde extatische fase met als gevolg dat je er steeds meer van wilt. Wanneer je toegeeft aan deze drang, gaat je lijf eraan onderdoor. Het enige verschil met harddrugs is dat je van suiker iets meer van moet innemen, alvorens je aan een overdosis overlijdt.

 

 

En het ergste vind ik wel dat de voedingsindustrie hier in overweldigende overtuiging knoeperd hard aan meewerkt! Met volle bewustwording! Zo heb ik eens gesproken met iemand van een marketing afdeling, en vol trots vertelde hij dat hij er alles aan mag doen om ervoor te zorgen dat de consument maar gaat kopen. Ik stond met mijn bek vol tanden….. Aan de ene kant valt hen niets te verwijten; er moet geld verdiend worden voor de aandeelhouders, maar wees eens eerlijk,….. coûte que coûte?? Ten koste van de gezondheid van de onwetende burgers?

Geen tijd? Geen Prioriteit!

Margriet Benak van Radio Cassata vroeg me eens, hoe zouden we het anders moeten doen, ik heb gewoonweg geen tijd voor om een moestuin aan te leggen. Ik had willen zeggen: geen tijd? Of geen prioriteit? Naast dat we de helft van de gekochte boodschappen weggooien (verpakkingsmiddelen en gewoonweg te veel ingekocht),

fruit zonder vezels

heeft geproduceerde voeding of te veel toevoegingen of geconcentreerde voedingswaarde. Neem bijvoorbeeld fruitsappen. In een liter sap zit vaak het dubbel aantal hoeveelheid fruit. In een glaasje appelsap zitten al 2 appels in. Je zou zeggen: “ Dat is dan voldoende fruit voor een dag!” Echter de vezels die in appels zitten, moet je er dan nog zelf bij bedenken. Neem een appelboompje van 3 meter hoog. Die geeft toch al gauw een emmer vol appels. Een boom vraagt vrijwel geen verzorging. Het mooiste vind ik dat je eigen boom niet met gif hoeft te besproeien om ziektes/schimmels tegen te gaan. Ofwel een goedkoop biologisch appeltje uit eigen tuin!